Zasady formalne oraz ogólne zasady konsultacji znajdują się w regulaminie świadczenia usług.

W niektórych sytuacjach tak, jednak zależy to od konkretnego problemu – skontaktuj się ze mną, by ustalić, czy jest to możliwe w Twoim przypadku.

Konsultacje online odbywają się przez komunikator z wykorzystaniem kamerki internetowej. Przed konsultacją online poproszę Cię o przesłanie nagrań przedstawiających problematyczne zachowanie (o ile są one możliwe do zrealizowania).

Przed pierwszym spotkaniem obowiązkowe jest wypełnienie ankiety (maks. 4 dni przed terminem spotkania).

Wszystkie informacje na temat przygotowania do spotkania otrzymasz przed spotkaniem. Przeważnie potrzebne będą: smycz lub linka (min. 5 lub min. 10 metrów, zależnie od psa, problemów i charakteru spotkania), smaczki (niekoniecznie gotowe, mogą być w formie np. gotowanego, pokrojonego mięsa), gryzak, ulubiona zabawka (zależnie od psa i sytuacji), woda dla psa, odpowiedni do pogody ubiór i wygodne buty (jeśli spotykamy się na zewnątrz). Jeśli Twój pies wykazuje zachowania agresywne, możesz założyć mu kaganiec.

Nie, ale jest to zalecane, tak żeby w razie potrzeby każda osoba mogła dopytać o niejasne kwestie. Dzieci mogą, ale nie muszą uczestniczyć w konsultacji, chyba że problem jest ściśle z nimi związany.

To zależy! Czasami wystarcza jedno spotkanie, czasami potrzebne są regularne spotkania przez dłuższy czas. Jest to związane z tym, z jakim problemem się do mnie zgłaszasz.

Nie, ponieważ uważam, że nie da się pracować, korzystając wyłącznie z wzmocnienia pozytywnego (tj. z nagród). Żeby osiągać postępy behawioralne, pies musi się mierzyć z trudnymi bodźcami (w dopasowany do siebie sposób) – a już te same w sobie wykluczają trening w pełni „pozytywny”. W pracy stosuję także wiele elementów związanych z komunikacją, w tym uczę, jak stawiać granice ciałem lub smyczą.

Nie stosuję jednak narzędzi awersyjnych.

Tak, jeśli uważam, że w przypadku danego psa i danej sytuacji są one pomocne i przyspieszają osiągane efekty w procesie uczenia się. Jedzenie może też być przydatne w obniżaniu pobudzenia (o ile się je odpowiednio wykorzystuje). Nie zalecam jednak stosowania smaczków w celu odwracania uwagi od bodźców ani jako jedynej metody pracy z psem.

Znam założenia nurtu relacyjnego i wykorzystuję je w pracy, jeśli uważam je za wartościowe dla danego psa. Wychodzę jednak z założenia, że nie ma zaleceń uniwersalnych i do każdego psa oraz każdego opiekuna należy podchodzić indywidualnie – dlatego stosuję różne metody. Moim celem jest zapewnienie wszystkim domownikom odpowiedniej pomocy, nie praca w określonym nurcie.

Nie. Tak jak wspomniałam wcześniej, moim zdaniem nie ma zaleceń indywidualnych. Zastępczy trening łowiecki jest świetnym wsparciem przy pracy z instynktem łowieckim, ale równie ważne jest określenie przyczyny zachowań łowieckich (wbrew pozorom nie zawsze jest to silny popęd!) i odpowiednia komunikacja opiekuna z psem, w tym praca ciałem.

Jak najbardziej, sama mam samoyeda! Znam potrzeby psów pierwotnych, jestem świadoma ich zachowań łowieckich, komunikacji, zwykle większej odporności na presję oraz niezależności i zawiłości związanych z ich motywacją. Jeśli masz lub spodziewasz się psa pierwotnego, pomogę Ci odkryć jego piękno i niesamowite predyspozycje. U mnie nie usłyszysz, że psa pierwotnego nie da się niczego nauczyć – wprost przeciwnie, uważam, że to świetne psy do różnego rodzaju treningów, które po prostu wymagają zrozumienia i odpowiedniego podejścia.

Oczywiście! Przed samoyedem opiekowałam się psami różnych ras i różnych typów, w tym jako wolontariuszka w fundacji i petsitterka. Prowadziłam także dom tymczasowy. Miałam więc okazję poznać psy o różnych charakterach, temperamentach czy predyspozycjach. Pod moją opieką był również niesłyszący, niewidzący staruszek, który nauczył mnie, jak szukać nieszablonowych rozwiązań w komunikacji.

Nie prowadzę treningów o charakterze typowo sportowym (agility, obedience, rally-o, nosework itp.). Nie organizuję typowych zajęć psiego przedszkola – szczenięta są jednak u mnie mile widziane na konsultacjach indywidualnych (z uwzględnieniem zastępczego treningu łowieckiego) i spacerach socjalizacyjnych.

Nie. Chociaż znam zasady stosowania tych narzędzi, nie używam ich w swojej pracy. Jeżeli chcesz je wykorzystywać, poszukaj trenera, który się w nich specjalizuje.